บทที่ 129 เดิมพันคือการถอดเสื้อผ้า

พิมพ์รวียกยิ้มมุมปากเล็กน้อย “ทำไมฉันต้องร้อนรนด้วยคะคุณลุงวินธัย ลุงคิดว่าคนอย่างฉันจะแพ้จริงๆ หรือ?”

วินธัยชะงักไปครู่หนึ่ง

นั่นสินะ...

หลานสาวของเขาเคยเกรงกลัวเรื่องพวกนี้เสียที่ไหน สิ่งเหล่านี้เธอถูกเจ้าสัวเคี่ยวเข็ญให้เรียนรู้มาตั้งแต่ยังเป็นเด็กตัวเล็กๆ ไม่ว่าศาสตร์แขนงไหนเธอก็แตกฉานไปเสีย...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ